Dinhi niining silong sa Kalibutan,
Kita gipakatawo aron mahimong sulondon ug buotan,
Sa pagsubang sa adlaw, ikaw akong gihanduraw,...
Tungod kay sa akong kasingkasing ikaw gipukaw.

Hain na ang gugma mong way paglubad,
Diin kaniadto imong gihalad,
Sa akong atubangan imong gipanumpaan,
Nga kamatayon lamang ang mopapas sa tanan.

Nangita ako sa usa ka lunsay ug tim-os nga gugma,
Nga diin sa kanunay imong makita kaniadto, karon ug ugma,
Ikaw nagpabilin gihapon sa akong dughan,
Bisan tuod kini usa ka kasingkasing nga samaran.

Oh! Gugma hain kana!
Dinhi ning Kalibutan ikaw gikinahanglan sa tanan,
Aron ang kalinaw sa matag usa kanato mopatigbabaw,
Ug sa kanunay sa atong kasingkasing kini dili mahanaw.

Pagkalisod gayud nga ihatag ang gugma,
Kay kini gidid-an ug gidumili sa Kalibutan,
Pagkaanindot nga ang tanan magkauban,
Diha sa Gugmang walay Kinutuban!.